مطالب عمومی بیماری دیستمپر سگ

بیماری دیستمپر در سگ چیست؟

بیماری دیستمپر سگ یا Canine Distemper یکی از شایع ترین بیماری های عفونی در سگ است که اغلب می تواند برای این حیوان کشنده باشد.

 

این بیماری توسط ویروس دیستمپر بروز نموده و منجر به درگیری تنفسی، گوارشی، سیستم عصبی و تعدادی دیگر از ارگان های بدن سگ می شود.

 

معمولاً خطر بروز و شدت این بیماری در سگ هائی بیشتر است که واکسن دریافت نکرده با بصورت کامل تحت واکسیناسیون قرار نگرفته باشند. از سوی دیگر توله سگ ها به بروز این بیماری حساس هستند.

 

روش اصلی انتقال این ویروس از طریق تماس مستقیم (عطسه و سرفه) سگ بیمار با سگ سالم است.

 

معمولاً دیستمپر می تواند تعدادی از حیوانات حیات وحش از جمله راسو و دیگر Carnivore ها را نیز درگیر نماید.

 

برای پیشگیری از دیستمپر بهترین روش واکسیناسیون از طریق دامپزشک می باشد که البته باید انجام آن بصورت دائمی مد نظر قرار گیرد.

 

به دلیل واکسیناسیون گسترده بر علیه بیماری دیستمپر، شیوع جهانی آن نسبت به گذشته کاهش داشته است. از آنجائی که این بیماری می تواند به سرعت پیشرفت نماید، در صورتیکه نسبت به بروز آن مشکوک هستید باید هر چه سریعتر سگ خود را جهت انجام معاینه به دامپزشک ارجاع دهید. هر چه درمان سریعتر آغاز شود، به همان نسبت نتیجه درمان بهتر خواهد بود. از سوی دیگر در صورت عدم درمان به موقع مخصوصاً در توله سگ ها، احتمال مرگ و میر بیشتر می شود.

 

علائم بیماری دیستمپر در سگ ها

علائم اولیه بیماری دیستمپر در سگ ها عبارتند از:

• ترشحات چشمی
• ترشحات بینی
• سرفه
• عطسه
• افسردگی و بیحالی
• استفراغ
• کاهش اشتها
• اسهال

گاهی ممکن است هیچ علائم بالینی در حیوان بروز نکرده یا بصورت خفیف (مانند سرماخوردگی همراه با ترشحات چشم و بینی) بروز نماید.

 

در صورتیکه بیماری ادامه یابد، علائم پیشرفته آن بروز می نماید که عبارتند از:

• ترمور یا لرزش
• حالت آدامس جویدن در فک
• تشنج
• فلجی جزئی تا فلجی کامل
• پنومونی (ذات الریه)
• پوسته پوسته شدن بینی یا پد کف پائی
• استفراغ و اسهال شدید

علل بروز دیستمپر در سگ

معمولا ً مهم ترین راه دفع ویروس دیستمپر از طریق ترشحات تنفسی (عطسه و سرفه) می باشد اما ممکن است از طریق ادرار، مدفوع یا حتی استفراغ نیز دفع شود.

 

معمولا ً مهم ترین راه انتقال ویروس از طریق تماس مستقیم با حیوان آلوده می باشد اما با توجه به موارد فوق الذکر، احتمال انتقال بیماری از طریق تماس با ترشحات (ادرار یا استفراغ) یا مدفوع آلوده نیز وجود دارد.

 

با توجه به آنکه ممکن است بعضی از حیوانات آلوده فاقد علائم بالینی باشند، می توانند به عنوان ناقل این بیماری نقش داشته باشند. از سوی دیگر ممکن است حیوان بهبود یافته تا ماه ها نیز این ویروس را از خود دفع نماید. (ناقل بدون علامت بیماری)

 

آیا انسان دیستمپر می گیرد؟ علائم دیستمپر در انسان چیست؟

تا امروز شواهدی که نشان دهنده درگیری انسان با ویروس دیستمپر سگ باشد، وجود ندارد.

 

دامپزشکان چگونه بیماری دیستمپر سگ را تشخیص می دهند؟

 

معمولا ً دامپزشکان از طریق انجام معاینه بالینی کامل و مشاهده علائم ناشی از بیماری دیستمپر به بررسی وجود این بیماری می پردازند.

 

در این راستا ممکن است دامپزشک سوالاتی در خصوص زمان شروع علائم بیماری، وضعیت واکسیناسیون سگ و همچنین سابقه مواجهه با دیگر سگ ها (دیگر سگ های به ظاهر سالم یا سگ های مشکوک و آلوده) در روزهای اخیر بپرسد.

 

در صورتیکه علائم بالینی و سابقه حیوان احتمال بروز بیماری دیستمپر را نشان دهد، دامپزشک از طریق تست های تشخیصی (PCR یا کیت های تشخیصی) به بررسی وجود ویروس یا آنتی بادی آن می پردازد. بسته به نوع تست تشخیصی، نمونه مورد استفاده ممکن است خون، ادرار یا ترشحات چشمی یا بینی باشد.

 

درمان بیماری دیستمپر سگ

درمان دیستمپر سگ شامل درمان حمایتی و درمان علامتی است که عبارت است از:

 

درمان حمایتی گوارشی در صورت وجود اسهال و استفراغ شدید که منجر به بروز دهیدراتاسیون (کم آبی بدن) می شود.

ممکن است نیاز به سرم تراپی (مایع درمانی داخل وریدی)، داروهای ضد استفراغ و آنتی بیوتیک باشد.

ویروس دیستمپر می تواند منجر به تضعیف سیستم ایمنی سگ شده و در نتیجه احتمال بروز عفونت های باکتری ثانویه، سپتی سمی، انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) و در بعضی از موارد مرگ مشاهده شود.

درمان حمایتی تنفسی در صورت وجود پنومونی شدید.

در این سگ ها ممکن است مشکل تنفسی و سرفه های شدید وجود داشته باشد.

اکسیژن تراپی، آنتی بیوتیک تراپی و حتی بستری کردن سگ

درمان حمایتی نورولوژیک در صورت بروز تشنج

گاهی ممکن است تشنج بیش از چند دقیقه طول کشیده و منجر به بروز آسیب های جبران ناپذیری در مغز شده و حتی منجر به مرگ حیوان شود.

در صورت بروز تشنج ممکن است نیاز به بستری کردن حیوان و شروع به تجویز داروهای ضد تشنج نمود.

در صورتیکه علائم بیماری کنترل نشده و پیش رونده باشد، ممکن است اوتانازی (Euthanasia یا مرگ آرام و اخلاقی) تنها راه از بین بردن درد و رنج حیوان باشد.

بهبود و مدیریت دیستمپر در سگ ها

ممکن است سگ بعد از بیماری دیستمپر زنده بماند، اما ممکن است عوارض بروز کرده و بصورت مادام العمر باقی بماند.

 

دیستمپر می تواند منجر به بروز تشنج مزمن و لرزش عضلانی شود.

گاهی ممکن است عوارض نورولوژیک ناشی از دیستمپر هفته ها تا ماه ها بعد از آلودگی با ویروس دیستمپر بروز نموده و تا آخر عمر باقی بماند.

 

سگ آلوده به ویروس دیستمپر ممکن است تا ماه ها مسری باقی مانده و منجر به درگیری دیگر سگ ها شود. بنابراین سگ آلوده به این ویروس باید از دیگر سگ ها جدا نگه داشته شود تا زمانیکه علائم بیماری بهبود یافته و با نظر دامپزشک دیگر مسری نباشد.

 

بعد از بهبود سگ از این بیماری باید وسایلی که سگ با آن ها در تماس بوده است (از جمله محل خواب و ظروف غذاخوری) بصورت کاملا بهداشتی تمیز شده و ضد عفونی گردد.

 

در دوران ریکاوری و بهبود سگ از بیماری دیستمپر بهتر است تحت نظارت دامپزشک بوده و تحت معاینات بالینی قرار بگیرد. در صورت لزوم به جهت بهبود اشتهای سگ، می توان از اشتها آور استفاده نمود.

 

پیشگیری از بروز بیماری دیستمپر

بهترین روش پیشگیری از بروز بیماری دیستمپر استفاده از واکسن این بیماری می باشد. با توجه به اهمیت و جایگاه واکسیناسیون در جلوگیری از بروز این بیماری، می بایست واکسیناسیون توسط دامپزشک صورت گیرد تا از کیفیت آن و همچنین حفظ زنجیره سرما اطمینان حاصل نموده و بصورت صحیح و اصولی تجویز نماید.

 

عوارض جانبی واکسن دیستمپر در سگ چیست؟

تجویز واکسن منجر به تحریک سیستم ایمنی شده و در نهایت ایمنی لازم برای جلوگیری از بروز بیماری بوجود می آید. معمولاً تجویز واکسن بدون هرگونه علائم بالینی می باشد اما ممکن است درد در محل تجویز واکسن، تب خفیف یا واکنش ازدیاد حساسیت بروز نماید.

در صورتیکه عوارض بصورت شدید بروز کرده و سگ از خوردن آب و غذا امتناع کرد، باید با دامپزشک مشورت کنید.